Inscenizowane utopie kontra rzeczywistość
Kontrasty stają się ostrzejsze
Lata społecznego, częściowo polaryzującego poszukiwania tożsamości prowadzą w latach 80. do wyraźnych skrajności: Pop kontra Punk. Eko kontra plastik. Neon kontra czerń. Równolegle rosnąca precyzja techniki fotograficznej zapewnia coraz większą świadomość stylu i pewność siebie. Coraz wyraźniejsze kontrasty w społeczeństwie powodują również dalsze rozszerzenie spektrum fotograficznego języka obrazowego – z hipernormalnymi momentami codzienności z jednej strony i jaskrawymi, błyszczącymi światami marzeń z drugiej.
Prawdziwe kapsuły czasu
Harry Gruyaert jest jednym z niewielu fotografów, którzy poruszają się między blaskiem a normalnością, a nawet potrafią połączyć te dwa elementy. Dzięki spójnym kompozycjom kolorystycznym jego realistyczne migawki wydają się niemal surrealistyczne, a codzienne motywy stają się scenami z filmu kinowego. A jednak dzięki typowym elementom, wyrazistym kolorom i wyjątkowej atmosferze można naprawdę i bezpośrednio uzyskać wgląd w czas, w którym powstały te zdjęcia.
Leica R4
Cichymi krokami naprzód, we wszystkich kierunkach
Model R4 stanowi połączenie precyzyjnej optyki Leica z elektroniczną technologią lustrzanki. Automatyczna regulacja czasu naświetlania, przysłony, a nawet automatyka programowa sprawiają, że ta lekka, mała i niezwykle cicha lustrzanka jest jednym z najbardziej wszechstronnych aparatów w swojej klasie.
W odpowiednim czasie w tym samym miejscu
Rzadko zdarza się, aby żyjący w tym samym czasie artyści osiągnęli tak wielką sławę jak nowojorczycy Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat i Keith Haring. Ich własne style i wspólne projekty są celebrowane daleko poza galeriami sztuki, można je znaleźć na milionach ścian salonów, na artykułach modowych lub w magazynach. Ich sposób przybliżania sztuki ludziom kształtuje globalnego, wizualnego ducha czasu i tworzy nowe mosty między sztuką uliczną, krytyką społeczną i fotografią.
Andy Warhol
W przeciwieństwie do Haringa i Basquiata Warhol już w latach 80. był artystą o ugruntowanej pozycji. Stał się ich prekursorem i pionierem. Poza konwencjonalnymi galeriami jego warsztat artystyczny „Factory” wywołuje furorę i staje się centrum dla osób o odmiennych poglądach. „Odkrywca pop-artu” w pełni realizuje swoją grę z dekadencją i dzięki obrazom staje się sławny na całym świecie. Jego podejście do fotografii staje się inspirującym środkiem stylistycznym, również dla Basquiata, a jednocześnie służy jego autopromocji.
Jean-Michel Basquiat
Basquiat jest często przedstawiany jako tragiczny talent stulecia. Dzięki oryginalnej mieszance stylów, obejmującej graffiti, ilustrację, kolaż fotograficzny i typografię, szybko zyskuje sławę w świecie sztuki i poza nim. Madonna zostaje jego dziewczyną, wiele innych gwiazd staje się jego znajomymi. Typowe dla nowojorskiej sceny ekscesy ostatecznie dopadają go zbyt wcześnie. Przynajmniej jego tajemnicza, krytyczna i impulsywna twórczość cieszy się do dziś, a może nawet bardziej niż kiedykolwiek, powszechnym uznaniem.
